مراسم سالگرد ارتحال ریاست دانشگاه حاج شیخ مهدی مظاهری
دی ۲۰, ۱۳۹۷
فراخوان اولین همایش کتاب سال بانوان
بهمن ۱, ۱۳۹۷

موضوع خلافت و جانشینی پیامبر۹ از زمان وفات رسول خدا۹به نزاع اصلی میان مسلمانان تبدیل شده است و این نزاع ، همچنان ادامه دارد، به عبارت دیگر، نزاع اصلی بین شیعه و غیرشیعه ، بر سر مسألهی نصّ میباشد ؛ درصورتي كه  مدّعای  اصلی شیعه، معرّفی مقام امامت الهی مانند نبوّت و رسالت به عنوان منصب الهی است. امّا مدّعای اصلی غير شیعیان، ازجمله ابن ابی الحدید ،كه با حقیقت امامت الهی ، مواجههی جدّی نداشته‌اند و در مسألهی امامت، از دایرهی خلافت، پا را فراتر نگذاشتهاند ، انکار نصّ بر خلافت امیرالمومنین۷ و اثبات مشروعیت خلافت خلفاست و متکلّمان امامی در برابر این دو ادّعای غیر شیعه، همّ خود را بر اثبات وجود نصّ بر امامت و خلافت امیرالمؤمنین۷ و نفی مشروعیت خلافت خلفا معطوف کرده‌اند. بنابراین در این پژوهش علاوه بر نقد آرای ابن ابی الحدید با استناد به سخنان امیرالمؤمنین۷ در نهج البلاغه بر این نکته تأکید خواهد شد که حقیقت امامت الهی، امری بسیار فراتر از خلافت بوده و سخن اصلی اهل بیت: در این زمینه، وجود نصّ بر امامت علی۷ نیست بلکه مدّعای خاندان عصمت و طهارت:، امامت منصوب من الله است که خلافت از شؤون و فروع آن میباشد. گذراز حقیقت امامت الهی و غفلت از مقام فرض الطاعه منصوب من الله، اگرچه در مقام جدل با مخالفان، بجا و پذیرفتنی مى باشدامّا در مقام شناخت و معرفت و در برابر مخاطب خودی قابل پذیرش نیست.

 

 

کلید واژه: امامت، خلافت، نصّ، نصب، امیرالمؤمنین۷، ابن ابی الحدید